Περιεχόμενα θεμάτων για Έλληνες αναγνώστες

 

The following is an index to topics that are of interest almost exclusively to fellow Greeks (like the author) while others would find little or no interest in them. For this reason these topics are left untranslated. (Some, such as the one that examines the ability of the Greek language to express large numbers, are untranslatable.)
 


Τα παρακάτω είναι μια λίστα θεμάτων που μπορεί να ενδιαφέρουν μόνο Έλληνες αναγνώστες (όπως ο συγγραφέας), ενώ για τον υπόλοιπο κόσμο το ενδιαφέρον πρέπει να είναι από πολύ περιορισμένο έως ανύπαρκτο. Εξαίρεση αποτελεί το «Περί Ψυχής», που έγραψα αρχικά στα ελληνικά για ελληνικό αναγνωστικό κοινό, και σκοπεύω να το μετατρέψω για το αγγλικό κοινό στο μέλλον.

Καλή ανάγνωση!
 

Η έκθεση της Ελενίτσας Διαβάστε την “Έκθεση της Ελενίτσας”.

Θέμα: “Οι ψυχοπονιάρηδες”            (“DE TE FABULA NARRATUR”)

Ο σοφός λαός, και ο Τσιγγάνος οικονομολόγος Πώς θα μπορούσαμε να εκλέγουμε πιο φυσιολογικές, πιο σοφές κυβερνήσεις, ώστε να καλυτερέψουμε τις συνθήκες διαβίωσής μας; Το άρθρο αυτό προτείνει μια απάντηση.
Το Ευρωπαϊκό πρόβλημα με το “χοντρό νταή του σχολείου” Περιγραφή του Ευρωπαϊκού προβλήματος που λέγεται “Τουρκία”, μέσω μιας πολύ εύστοχης αναλογίας: η Τουρκία ως “ο χοντρός νταής του σχολείου”. Μετάφρασή μου από άρθρο του φίλου-μου δημοσιογράφου Μπουράκ Μπεκντίλ (Burak Bekdil), δημοσιευμένου στην εφημερίδα Χουρριέτ το Δεκέμβριο του 2016.
Η αυτοκτονία ενός λαού Χρονικό της αυτοκτονίας των συμπατριωτών-μου. Αναρτήθηκε το 2015. Γράφτηκε το 2048.
Οι συμπατριώτες-μου
είναι ακόμα πιο ηλίθιοι
Λύσσαξε, ο λεβέντης, να βουτήξει την κουτάλα της εξουσίας, να τρώει κι αυτός όπως οι παλιοί ΠΑΣΟΚοι της δεκαετίας του 1980 και όσοι τους ακολούθησαν. Αυτοί που θα του δώσουν την κουτάλα όμως; Άραγε τί είδους μυαλά κουβαλάνε;
Ομήρου Οδύσσεια :
Έμμετρη μετάφραση ραψωδίας Χ (22) : συμπλήρωση Α. Εφταλιώτη
Η έμμετρη μετάφραση της Οδύσσειας από τον Αργύρη Εφταλιώτη έχει μείνει ημιτελής, καθώς τις τρεις τελευταίες ραψωδίες ο λογοτέχνης δεν πρόλαβε να τις μεταφράσει πριν από το θάνατό του. Εδώ προσφέρω τη δική-μου έμμετρη μετάφραση, σαν συμπλήρωση εκείνης του Εφταλιώτη, αρχίζοντας από τη ραψωδία Χ (22η, “μνηστηροκτονία”) προς το παρόν, και προτιθέμενος να συνεχίσω με τις Ψ (23) και Ω (24) αργότερα.
Θεώρημα:
Οι συμπατριώτες-μου
είναι ηλίθιοι
Απόδειξη; Κάντε κλικ στη φάτσα του λεβέντη.
Περί Ψυχής «Τί είναι η ψυχή του ανθρώπου;» Νά ένα ερώτημα που μου έβαλε ένας φίλος, και που χρειάστηκα σχεδόν ένα χρόνο για να απαντήσω, γράφοντας το παρόν. Το κείμενο είναι μεγάλο, μεγέθους βιβλίου. Δεν γινόταν όμως να το κάνω συντομότερο. «Το καθετί πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν απλούστερο, αλλά όχι ακόμα πιο απλό», κατά τον Αϊνστάιν. Προετοιμαστείτε για ανάγνωση μεγάλης διάρκειας, και θα καταλάβετε γιατί.
Ο τουρκικός εθνικισμός
με τα μάτια ενός Τούρκου
Πρόσφατα ο “φωτεινός παντογνώστης” WikiLeaks μας είπε οτι τάχα οι υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών πάνω από ελληνικά νησιά στο Αιγαίο είναι κάτι που βρίσκεται εκτός ελέγχου του Τούρκου πρωθυπουργού, γιατί αυτός τάχα δεν ελέγχει το στρατό. Ένας φίλος-μου όμως, Τούρκος δημοσιογράφος, με πληροφόρηση που φτάνει ως τον πρωθυπουργό Ερντογάν (εικόνα), άλλα ισχυρίζεται. Γιά δείτε τί λέει.
Περί μουσικής:
Βρε μήπως κάτι λείπει
από τη μοντέρνα Δυτική μουσική;
Έχετε παρατηρήσει οτι η ποιότητα της ελληνικής μουσικής που ακούγεται γύρω-μας πάει από το κακό στο χειρότερο; Κι ακόμα οτι οι νεαροί Έλληνες ακούνε όλο και πιο πολύ μοντέρνα Δυτική μουσική, οδηγώντας την ελληνική μουσική σε εξαφάνιση; Μπορεί να πείτε, «Ε, και λοιπόν; Τί το κακό βλέπεις σ’ αυτό;» Βλέπω οτι από τη μουσική αυτή λείπει κάτι το θεμελιώδες. Αλίμονο αν αυτή αποτελεί το μουσικό-μας μέλλον.
Ελληνικά ονόματα Ποια είναι τα πιο κοινά Ελληνικά ονόματα; Είναι πιο πολλοί οι Γιώργηδες, οι Δημήτρηδες, οι Κωστήδες ή οι Γιάννηδες; Οι Μαρίες, οι Ελένες, οι Κατερίνες ή οι Βασιλικές; Ορίστε μια έρευνα επί συνόλου 100.000 ατόμων που έκανα, με σκοπό να εξηγήσω κάποια απλά θέματα στατιστικής, και το οτι ακόμα και με τόσο μεγάλα δείγματα δεν μπορούμε ν’ απαντήσουμε μ’ ένα «ναι» ή μ’ ένα «όχι» στα παραπάνω ερωτήματα.
Τα στραβά κι ανάποδα της Ελληνικής Αστυνομίας Πάει ο μικρούλης Αλέξης, τον φάγανε. Μήπως πρόκειται για “δολοφονία εξ αμελείας” που έγινε “εν βρασμώ ψυχής”; Μήπως πρόκειται για “παρεξήγηση” και “μεμονωμένη πράξη”; Τί πάει στραβά τέλος πάντων στην ΕΛ.ΑΣ., στην ελληνική δικαιοσύνη, αλλά τελικά και στη νοοτροπία όλων-μας; Και τί πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί κάπως η κατάσταση;
«Ο μηχανικός εγκέφαλος» Κοιτάξτε τί βρήκα! Ένα άρθρο στην «Εγκυκλοπαιδικήν Επιθεώρησιν ΗΛΙΟΣ», του σωτήριου έτους 1952, που παρουσιάζει τα θαύματα των «ηλεκτρονικών εγκεφάλων»: τις τερατώδεις εκείνες μηχανές με το 1 ολόκληρο kilobyte μνήμης, οι οποίες τάχα λειτουργούσαν «με ειδικού τύπου ηλεκτρικόν ρεύμα» (έτσι ακριβώς), και που «εγνώριζαν να διαβάζουν, να γράφουν, να ενθυμούνται.» Αντίκα απείρου κάλλους!
Η Ελένη Μενεγάκη είναι αντικειμενικά όμορφη; Ορμώμενος από ένα φαινομενικά σαχλό θέμα, όπως η αμφιλεγόμενη ομορφιά μιας τηλεπαρουσιάστριας της ελληνικής τηλεόρασης, βρίσκω εδώ την ευκαιρία να υποστηρίξω οτι το “φυσικό ωραίο” είναι υποκειμενικό, ενώ το “τεχνητό ωραίο” (προϊόν ανθρώπινης επέμβασης) μπορεί να είναι “αντικειμενικά παραμορφωμένο”, και η παραμόρφωση να είναι εισαγόμενη, όχι εδώδιμη. Διαβάστε να δείτε τί σημαίνουν αυτά τα περίεργα.
Γιατί δεν γινόμαστε όλοι αναρχικοί; Είναι η ιδέα μιας αναρχικής κοινωνίας με μεγάλο πληθυσμό πραγματοποιήσιμη; Ισχυρίζομαι οτι δεν είναι. Μάλιστα ο ισχυρισμός είναι οτι αν εφαρμόζαμε τον αναρχισμό, πρώτα θα εξαφανιζόμασταν σχεδόν τελείως, και μετά, απ’ τους ελάχιστους που θα είχαν απομείνει, μια νέα μη-αναρχική κοινωνία θ’ αναφυόταν απ’ τις στάχτες της παλιάς. Διαβάστε, να δείτε γιατί.
Οι “μέθοδες” του κ. Σαραντάκου Ο γνωστός γλωσσολόγος κ. Νίκος Σαραντάκος βρίσκω οτι έχει περίεργες απόψεις για την ελληνική γλώσσα. Η παροιμία που μου έρχεται αυθόρμητα στο νου είναι: “δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν εκράτεις”. Διαβάστε αυτό το κείμενό μου για να καταλάβετε τι εννοώ.
Μεγάλοι αριθμοί Ώστε νομίζετε πως μπορείτε να μετράτε μέχρι το άπειρο, ε; Νομίζετε! Γιά διαβάστε κι αυτό, για να δείτε πόσο κάλπικο είναι το νόμισμά-σας!
Κωνσταντινούπολη ή Ιστάνμπουλ; Ιδού η (μη-) απορία Ένα κείμενο που παρακινήθηκα να γράψω κάποτε όταν μια φίλη-μου Τουρκάλα απόρησε γιατί λέω “Κωνσταντινούπολη” στα ελληνικά (και όχι “Ιστάνμπουλ”, ή “Ιστανμπούλ”), αλλά κι όταν κάποιος Έλληνας καλλιτέχνης χρησιμοποίησε το “Istanbul” ενώπιον Τουρκικού ακροατηρίου, κι έγινε ολόκληρο θέμα στην ελληνική τηλεόραση.


Πίσω στην προσωπική ιστοσελίδα του Χάρη